اولین دوربین مداربسته توسط ارتش آلمان و در سال ۱۹۴۲ برای نظارت بر چگونگی شلیک موشک V2ساخته و نصب شد. حدود ۷ سال بعد از آن در آمریکا دوربین مداربسته تجاری به بازار آمد که برای استفاده از آن نیازی به داشتن مجوز نبود. در این مقاله به بررسی ، صفر تا صد آشنایی با انواع دوربین مداربسته می پردازیم.
دوربین های مداربسته تحت شبکه توسط شرکت “Axis” با استفاده از پایه نرم افزاری لینوکس (Linux)تولید شد. این دوربینها بر اساس استانداردهای HTTP و RTSP طراحی شدهاند. همچنین در آنها از استانداردهای Ip برای ارسال تصاویر در قالب اطلاعات (Data) استفاده میکنند.
امروزه ضرورت استفاده از دوربینهای مداربسته در سازمانها و اداره جات کاملا مشخص است. از آنجایی که این دوربینها از ویژگی های بسیار متنوعی برخوردارند، پیش از خرید و انتخاب آنها، باید نیاز شرکت بخوبی معین شود. سپس بر اساس آن، دوربین مورد نظر انتخاب و خریداری شود.
دوربینهای مداربسته، دوربینهایی هستند که در محل مورد نظر نصب شده و تصاویر را ضبط میکنند. سپس به یک یا چند محل ارسال میکنند. همانطور که میدانید در اماکن پر رفت آمدی مثل مراکز خرید و فرودگاه ها، این نوع دوربین ها کاربرد بسیار زیادی دارد. همانطور که میدانید در شرایط فعلی تضمین امنیت این نوع اماکن بدون این دوربینها، امری غیر ممکن به نظر میرسد.
اساسا کاربرد دوربین مداربسته، تامین امنیت است. این دوربین ها از جهت نحوه تولید، ساختار فیزیکی، شکل و شمایل ظاهری، نوع کاربرد، محل کاربرد، انتقال تصویر، مشخصات فنی و … دارای مدل های بسیار متنوعی است. در نتیجه دست شما را در انتخاب آنها بخوبی باز گذاشته است.
به طور کلی دوربین مداربسته به دو دسته تقسیم میشوند:
توجه داشته باشید که انتخاب دوربین مداربسته آنالوگ و تحت شبکه، می تواند در سایر تجهیزات مورد نیاز سیستم نظارت تصویر، تاثیر قابل توجهی بگذارد. به همین دلیل است که این دو دسته بزرگ را به عنوان سر گروههای دوربین مداربسته زیر ذره بین بردهایم!
دوربین مدار بستهای که تصویر را از طریق سیگنال ویدئویی منتقل میکند اصطلاحا آنالوگ نامیده می شود. جالب است بدانید که دوربینهای آنالوگ، اولین نسل دوربینهای مداربسته و رایجترین آنها محسوب میشوند.
قیمت کم، سیستم کوچک و نصب آسان، سه مزیت مهمی هستند که دوربین های آنالوگ را، به بهترین انتخاب برای کاربران خانگی و کسب و کار های کوچک تبدیل کرده اند.
ساختار کلی شامل بدنه یا housing ،کابل ارتباطی ،لنز ،برد آنالیز و تولید تصویر
تصاویر ضبط شده در دوربین مدار بسته به صورت آنالوگ به دستگاه DVR ارسال و پس از پردازش، به فرمت دیجیتال تبدیل می شود.
پک دوربین مدار بسته آنالوگ ، متشکل است از موارد زیر:
یک یا چندین دوربین آنالوگ ، یک دستگاه DVR ( ضبط دیجیتال تصاویر ) ،کابل کواکسیال جهت اتصال دوربین ها به DVR ،فیش BNC می باشد.
اما دوربینهای آنالوگ HD کیفیت تصویربرداری بالاتری دارند. همانطور که میدانید، یکی از بزرگترین تفاوت هایی که در میان دوربینها مطرح است، میزان رزولوشن و وضوح تصاویر است ضبط شده است. لذا اگر این 2 مورد برایتان اهمیت ویژه ای دارد، پیشنهاد میکنیم سراغ دوربین آنالوگ AHD بروید.
از مزایای مهم این 2 ویژگی آن است که چهره افراد در آنها بخوبی مشخص و شفاف است. و این به معنای آن است که در صورت نیاز میتوان براحتی از آنها برای مدرک جرم استفاده نمود.
دوربین های آنالوگ HD، دارای چهار نوع مختلف HD-CVI ، AHD ، HD-SDI ، HD-TVI می باشد. این دوربین ها دارای قابلیت پشتیبانی از تصویربرداری با رزولوشن 1080*1920 هستند. با توجه به اختلاف پایین در قیمت و البته کیفیت بالای در تصویر برداری، ظاهرا این دوربین ها در مقایسه با دوربین های معمولی آنالوگ، انتخاب بهتری به حساب می آیند.
دوربین IP را با نام های دوربین دیجیتال و دوربین تحت شبکه نیز میشناسند. این دوربین ها همانطور که از نام آنها مشخص است از امواج کاملا دیجیتالی برای تحلیل و ارسال داده های تصویر و صدا استفاده می کنند.
اجزای تشکیل دهنده دوربین دیجیتال عبارت است از لنز، سنسور تصویر، پردازشگر تصویر، چیپ فشرده سازی و چیپ شبکه.
باید دانست که دوربینهای تحت شبکه، برای راه اندازی، نیاز به سوئیچ شبکه دارند تا برقراری ارتباط بین دوربین ها و سیستم های اتصالی محقق شود.
ساختار سیستمی این دوربین ها بدین گونه است که اگر قصد داشته باشید به صورت آنلاین و از طریق اینترنت محل مورد نظر خود را مشاهده کنید، می توانید با تنظیم آدرس IP دوربین مداربسته ، از طریق شبکه یا اینترنت، به صورت آنلاین تصاویر ارسال شده از دوربین های مداربسته را دریافت کرده و مشاهده نمایید. در ضمن این دوربین ها همانند دوربین های آنالوگ، نیاز به یک مودم روتر نیز دارند .
دستگاه دی وی آر (ضبط کننده فیلم دیجیتال) تصاویر را از دوربین های آنالوگ ضبط می کند ، در حالی که دستگاه ضبط تصاویر ان وی آر (ضبط کننده فیلم ویدیویی شبکه) تصاویر را از دوربین های IP ضبط می کند. HVR (ضبط کننده فیلمبرداری ترکیبی) می تواند تصاویر را از هر دو دوربین آنالوگ و IP ضبط کند. توجه دارید که همه اینها به روی دیسک های سخت ضبط می شوند.
هر دو سیستم قابل اعتماد هستند. اگرچه در گذشته کیفیت ویدیوی سیستم های DVR از سیستم های NVR ضعیف تر بوده، اما امروز این فاصله به طور قابل توجهی کاهش یافته است.
تفاوت بین سیستم های DVR و NVR در هزینه ، نحوه انتقال داده ها و نوع دوربین ها میباشد. به صورت کلی تفاوت قیمت دستگاههای ضبط کننده تفاوت در رزولوشن و تعداد کانالی است که پشتیبانی میکنند.
سیستم های NVR از کیفیت تصویربرداری بهتری برخوردار هستند، همچنین نصب راحت تری دارند و انعطاف پذیری آنها بالاتر است و همچنین در هر دوربینی که میکروفون دارد، از صدای آن پشتیبانی میکند و البته که بسیار گران تر از سیستم های DVR هستند.
برای افرادی که به دنبال یک سیستم امنیتی نسبتاً ساده هستند، به احتمال زیاد یک سیستم DVR کافی خواهد بود، مخصوصا اگر ملک شما قبلاً از یک سیستم امنیتی موجود برای کابل کواکسیال سیم کشی شده باشد. در آخر، عامل تصمیم گیری بر اساس نیاز های امنیتی خاص ملک شما خواهد بود.
